De afgelopen 12 weken waren verre van een straf. Het begon met een kennismakingsgesprek, waar ik goed te woord gestaan werd, en ik echt het idee kreeg dat ik gehoord werd. De eerste dag werd ik (net als alle andere dagen) keurig op tijd thuis opgehaald door een vriendelijke chauffeur. Hij begon een gezellig gesprek, en tegen de tijd dat ik in Rijswijk, was er van mijn zenuwen bijna niets meer over.Vervolgens werd ik door een vriendelijke medewerker opgevangen, die mij vertelde wat ik kon verwachten. Het bleek allemaal reuze mee te vallen. Na een uur in de tank gelegen te hebben was ik zo ontspannen dat ik bijna in slaap viel. Ik heb de afgelopen maanden, hoe raar het misschien ook klinkt, als super gezellig ervaren. De begeleiders en overige medewerkers lopen zich drie slagen in de rondte voor je, de andere patiënten waren ook gezellig en leuk, en ook de artsen waren super behulpzaam, bekwaam en gezellig. Als je uiteindelijk uit de tank stapte, stapte je zo een warme taxi in. De chauffeurs hadden altijd tijd voor een leuk gesprek en een geintje, en voor je het wist stond je thuis weer voor de deur.Nog even kort samengevat: Ik heb echt een leuke tijd gehad met de overige patiënten, chauffeurs en medewerkers, dus mochten ze dit stukje lezen: JONGENS BEDANKT!Jullie maken echt het onmogelijke mogelijk, jullie maken een rottijd vaak leuk!